13 พ.ย. 2558

ที่ผ่านมาไม่รู้คุณค่า ว่าเธอช่างแสนดีแค่ไหน
ช่วงเวลาที่เคยมีเธอใกล้ ไม่ได้ซึ้งตรึงใจ ซักนิดเลย
แต่ตอนนี้เป็นเพราะอะไร หัวใจเปลี่ยนไปไม่เหมือนเคย
จากใจที่เอาแต่เฉยเมย ก็ลงเอยด้วยการคิดถึงเธอ

ก็ตอนนั้นฉันเองไม่คิดเลยว่าเธอนั้นจะใช่ จึงบอกเธอไปว่าไม่รักกัน
จนวันนึงที่เธอจากฉันไป ใจก็ไหวหวั่นและรุมเร้า

ยามเธอจากไปครานั้น รู้ไหมว่าเป็นเช่นไร
วอนเธอกลับมารักใหม่ เพราะพึ่งเข้าใจว่าตอนนี้รักเพียงแค่เธอ

อย่าโกรธเลยที่เคยทำร้ายใจ อภัยให้กันนะคนดี
พึ่งเห็นเธอสำคัญก็ตอนนี้ ฉันไม่อยากให้มันสายไป

ก็ตอนนั้นฉันเองไม่คิดเลยว่าเธอนั้นจะใช่ จึงบอกเธอไปว่าไม่รักกัน
จนวันนึงที่เธอจากฉันไป ใจก็ไหวหวั่นและรุมเร้า

ยามเธอจากไปครานั้น รู้ไหมว่าเป็นเช่นไร
วอนเธอกลับมารักใหม่ เพราะพึ่งเข้าใจว่าตอนนี้รักเพียงแค่เธอ

ยามเธอจากไปครานั้น รู้ไหมว่าเป็นเช่นไร
วอนเธอกลับมารักใหม่ เพราะพึ่งเข้าใจว่าตอนนี้รักเพียงแค่เธอ

ยามเธอจากไปครานั้น รู้ไหมว่าเป็นเช่นไร
วอนเธอกลับมาได้ไหม เพราะพึ่งเข้าใจว่าตอนนี้รักเพียงแค่เธอเหลือเกิน รักเธอ

…อ้างอิง http://sz4m.com/t1727

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Happy Birthday to You.

สุขสันต์วันเกิดนะ กนิษฐา
เป็นอีกปีที่ผ่านไป ปีนี้และไม่รู้อีกกี่ปีที่คงไม่ได้บอก หรืออาจจะตลอดไป
ที่จะได้บอกสุขสันต์วันเกิดตรงๆ ก็ขออวยพรให้มีความสุขเยอะๆ
สุขภาพดีขึ้น แข็งแรง มีเส้นทางเดินในอนาคตที่สดใส มีแต่คนรักคนเอ็นดูนะขอให้โชคดี

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

เนื้อคู่

อ่านเรื่องนี้มาจากไหนไม่รู้นานมากแล้ว น่าจะจากนิทานเซน สักเล่ม
……………………………………………………………………………

ชายคนหนึ่งเกิดความสงสัยในใจ จึงเดินไปหาอาจารย์เพื่อหาคำตอบ
ชายหนุ่ม: “ท่านอาจารย์ครับ ผมสงสัยว่าผมจะพบเนื้อคู่ของผมเมื่อไรครับ”

อาจารย์ได้ฟังคำถาม จึงเรียกชายหนุ่มมาและมองไปที่สนามหญ้า
“ก่อนที่ข้าจะตอบคำถามของเจ้า ข้าอยากให้เจ้าทำอะไรบางอย่าง”

ชายหนุ่ม: “ได้ครับ”

อาจารย์จึงชี้ไปที่สนามหญ้า
“เจ้าจงเดินไปที่สนามหญ้านั้น มองหาดอกไม้ที่เจ้าคิดว่าดีที่สุดมาให้ข้าสักหนึ่งดอก
โดยมีข้อแม้ว่าเจ้าจะต้องเดินตรงไปข้างหน้าโดยไม่เดินย้อนกลับไปจนสุดสนาม
และนำดอกไม้นั้นมาให้ข้าที่นี่ แล้วข้าจะตอบคำถามที่เจ้าสงสัยอยู่

ชายหนุ่มจึงเดินลงไปที่สนามหญ้า…เวลาผ่านไป
ชายหนุ่มเดินกลับมาหาโดยไม่มีดอกไม้ติดมือมาแม้แต่ดอกเดียว
ชายหนุ่ม: “ท่านอาจารย์ครับ ผมขอโทษครับ ผมไม่สามารถนำดอกไม้ที่ดีที่สุดในสนามมาให้ท่านอาจารย์ได้”

อาจารย์ได้ฟังดังนั้น จึงถามชายหนุ่มว่า: “เกิดอะไรขึ้นหรือ”

ชายหนุ่ม: “ในระหว่างที่ผมเดินอยู่นั้น ผมได้เดินผ่านดอกไม้หลายดอก
เมื่อผ่านดอกแรก ผมก็คิดว่าต้องมีดอกไม้ที่สวยกว่านี้แน่ๆ ผมจึงเดินผ่านไปเรื่อย
มารู้ตัวอีกที่ ผมก็เดินมาจนสุดสนามแล้วครับ
และผมจึงได้รู้ว่า ผมได้พบดอกไม้ที่สวยที่สุดในสนามแล้ว
แต่ผมไม่สามารถเดินย้อนกลับไปได้แล้วผม”

อาจารย์ได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มตอบชายหนุ่มว่า:
“การตามหาเนื้อคู่ มันก็เหมือนกับที่เจ้าเดินตามหาดอกไม้ที่เจ้าคิดว่าดีที่สุดนั้นแหละ
การเลือกไปเรื่อยๆ โดยคิดว่าในอนาคตน่าจะเจอที่ดีกว่า
ก็อาจทำให้เจ้าพลาดสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเจ้าไป
โดยเมื่อเจ้ารู้ตัว เจ้าก็ไม่สามารถเรียกคืนได้”

Posted in บ่นๆ | Leave a comment

สกูรที่เหลือ

บ่อยครั้งที่เวลาซ่อมของ หรือประกอบคอม สิ่งที่มักจะเหลืออยู่คือ สกูร
จนมีคำพูดกันเล่นๆ ว่า “ฝรั่งทำเกิน”
…………………………………………………………………….
เคยคิดไหมว่าแต่ก่อนสกูรตัวนั้นมันเคยอยู่ตรงไหน .. มันเคยสำคัญอย่างไร
แต่พอประกอบเสร็จมัน และทำงานได้ และบังเอิญมันยังเหลืออยู่
เราจะทำอย่างไร.. รื้อออกมาหาทางใส่มันเข้าไปใหม่…หรือปล่อยมันทิ้งไป
จากสิ่งที่มันเคยสำคัญ… สกูรตัวนั้นกลับกลายเป็น “ส่วนที่เกินออกมา”
……………………………………………………………………..
วันนี้ความห่วงใยของฉัน มันทำให้เป็นอึดอัด
สิ่งที่ฉันเป็น สิ่งที่ฉันเคยพูด มันไม่ได้มีความหมาย หรือสำคัญต่อไป
แต่มันกลับกลายเป็นการตีกรอบให้กับชีวิตของเธอ
ยิ่งอยู่นานเท่าไร ยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นส่วนที่ “เกิน” ออกมาจากชีวิตของเธอ
“โตแล้ว คิดเองได้ รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้”
มันก็ไม่ต่างกับคำว่า “อย่ามาเสือกกับชีวิตกูเลย”
………………………………………………………………………
“หมดประโยชน์ ก็ไร้ค่า” นี่คือสัจธรรมของโลก

Posted in บ่นๆ | Leave a comment

John Nash

I’ve made the most important discovery of my life.
It’s only in the mysterious equation of love that any logical reasons can be found.
I’m only here tonight because of you. You are the only reason I am… you are all my reasons.
— A Beautiful Mind — John Nash —
ผมได้ค้นพบสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต สมการแห่งความรักเท่านั้นที่สามารถพบเหตุผล
ผมมายืนอยู่ตรงนี้ได้ก็เพราะคุณ คุณคือเหตุผลเดียวที่ทำให้ผมคงอยู่
คุณคือเหตุผลทุกประการสำหรับผม

นักคณิตศาสตร์รางวัลโนเบิล จากทฤษฏีเกมส์
ผู้ต่อสู้กับโรคร้ายจนหายดี

Posted in บ่นๆ | Leave a comment

ถ่วง

ถ้าเพราะฉัน……ทำให้เธอแย่แบบนี้
ถ้าเพราะฉัน….ทำให้เธอไม่มีเพื่อนไม่มีใคร
ถ้าเพราะฉัน…แย่งเวลาเธอมากไป
……………………………………………….
ฉันจะคืนเวลาให้เธอ

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ลุกขึ้นมา ปัดฝุ่น เดินต่อ

ในขณะที่คนอืนก้าวเดิน เรากลับอยู่กับที่
ถามตัวเองว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่เวลาที่เหลืออยู่ เราใช้มันคุ้มค่าหรือยัง
ศักยภาพ พรสวรรค์ ที่มีเราใช้คุ้มหรือยัง
หรือจมปลักกับอะไรที่ไร้สาระ?
……………………………………………………….
ลุกขึ้นมาจาก กองอารมณ์ จมอยู่กับความรู้สึกมานานแล้ว
ต่อไปคือความจริง การไม่ยอมรับความเป็นจริง ย่อมทำให้เป็นทุกข์

สิ่งที่ทำร้ายเราที่สุด..ไม่ใช่คนที่ “เปลี่ยนไป”
.. แต่เป็นตัวเราเอง..ที่ไม่เข้าใจการ “เปลี่ยนแปลง”
…………………………………………………………
พอแล้วสำหรับวันนี้ พอแล้วสำหรับสิ่งที่ผ่านๆมา พรุ่งนี้วันใหม่ เริ่มใหม่
ร้องให้พอ เสียใจให้พอ ลงไปให้ถึงก้นเหว เพราะต่อไปมันก็จะแต่ “ขึ้น”
ถ้าไม่เคยทุกข์ จะสุขได้อย่างไร
……………………………………………………………..
ที่ผ่านมาถือว่าชดใช้กรรมเก่า ขอบคุณที่เป็นแบบนี้

Posted in บ่นๆ | Leave a comment